Umutlarım Uçurum

umutlarım uçurum

Umutlarım Uçurum

Umutlarım Uçurum

Kaderime boyun mu eğsem?
Kabus gerçekleşti,
Esirler diyarındayım.
Etrafıma bakarken ürperiyorum,
Bir güvercin konuyor pencereme.
Korkuyorum kımıldamaktan,
Kımıldarsam,
Biliyorum, uçup gidecek.
Yavaşça yumuyorum gözlerimi,
Uçup gidiyor tıpkı özgürlüğüm gibi.
Yaz bitti.
Haziran, temmuz ve ağustos Bindikleri sararmış yapraklarla ,
Rüzgar nereye eserse …
Oraya savruldu hesapsızca.
Birer birer gittiler sevdiklerim,
Dönemeyecekleri uzaklara.
Ben kaldım sadece,
Dalından kopamayan.
Ne içtiğim çay,
Ne dinlediğim müzik,
Ne de ben eskisi gibi değilim artık.
Aynalar kararmış, kitaplar tozlanmış
Ve zaman daralmış.
Yerçekiminin olmadığı,
Zamanın dolmadığı,
Sevenlerin ayrılmadığı
bir dünya arıyorum kendime.
Ruhuma bağlanan bir zincir bu,
Bağrıma saplanan bir hançer.
Bırakın gideyim bu son perdede,
Sevgiden nasibimi almaya.

Sedat Aksaraylı
Umutlarım Uçurum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir