Ah ile Geçen Ömür

Refika Yıldırım

Ah ile Geçen Ömür

Oturmuş bir köşede, saçlarını tarıyor
Ak düşen tellerine bakıp, gençliğini arıyor
Başlıyor siteme; yanan bir kalp ile
Anlatıyor satır satır; bitmiyor ki çile
“Ah! o geri gelmeyecek olan yıllarım
Düzlüğü yokuş olan; hoyrat yollarım
Az mı cefa gördü? perde inen bu gözler
Kulağımı sağır eden; zehirden acı sözler
Hep mi biner insanın; sırtına bu yükler
Kaldırılır mı? derken; gelir daha büyükler
Aşım tamam diyorum, işim tamam diyorum
Eksiğin var diyorlar hala! Nedir? Bilmiyorum
Saçımı süpürge etmem de nafileymiş meğer
Özüme yakışan buydu diyorum; sadece buna değer
Beklemedim kimseden ne ilgi, ne teşekkür
Beklesem ki nafile; Rabbe etmişler mi şükür “
Takıldı boğazına, acıyla yoğrulmuş sözler
Sustu..
Derdini belki anlatır diye ;kan çanağı gözler

Refika Yıldırım
Ah ile Geçen Ömür

Site: www.esrefbolukcu.com

Yazarın diğer yazı ve şiirleri >>>

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir