AH! ile GEÇEN ÖMÜR

Oturmuş bir köşede, saçlarını tarıyor
Ak düşen tellerine bakıp, gençliğini arıyor
Başlıyor siteme; yanan bir kalp ile
Anlatıyor satır satır; bitmiyor ki çile
“Ah! o geri gelmeyecek olan yıllarım
Düzlüğü yokuş olan; hoyrat yollarım
Az mı cefa gördü? perde inen bu gözler
Kulağımı sağır eden; zehirden acı sözler
Hep mi biner insanın; sırtına bu yükler
Kaldırılır mı? derken; gelir daha büyükler
Aşım tamam diyorum, işim tamam diyorum
Eksiğin var diyorlar hala! Nedir? Bilmiyorum
Saçımı süpürge etmem de nafileymiş meğer
Özüme yakışan buydu diyorum; sadece buna değer
Beklemedim kimseden ne ilgi, ne teşekkür
Beklesem ki nafile; Rabbe etmişler mi şükür “
Takıldı boğazına, acıyla yoğrulmuş sözler
Sustu..
Derdini belki anlatır diye ;kan çanağı gözler

Refika Yıldırım

Refika Yıldırım
Latest posts by Refika Yıldırım (see all)

Refika Yıldırım

Şair / Köşe Yazarı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

Sabahlar Üzer Beni

Pts Eyl 7 , 2020
Siz hiç şiir yazdınız mı? Güzel bir insana… Ben ilk defa siir yazdım… Yüzü güzel bir adama. Teslim ettim yüreğine. Sevgi dolu gönlümü Ve sonra […]

İlgili İçerikler